Precies zoals het is

Even een weekje er tussenuit, familiebezoek Goed om elkaar weer eens te zien na lange tijd Mijn weblog heeft even stil gelegen Er was geen tijd in de tijd om te schrijven Nu ben ik weer thuis Zondag was een bijzondere dag Ik ben en hoef alleen maar te zijn Dan gebeurt alles vanuit zichzelf Ik ben en dat te zijn is vrijheid, gelukkig zijn, rijkdom Alles is goed, precies zoals het is Oneindige mogelijkheden doen zich voor Dat kost niets Je ziet alles, hoort alles, voelt alles Toch is het geen last Het is juist een zegen, waarin je helder bent en gewaar Ik geniet, het maakt niet uit of het regent Het is gewoon zoals het is Ik kan me druk maken om alles Als ik gewoon ben Valt dit allemaal in het niets weg En is alleen maar gelukkig zijn en doen In de beweging zijn En eigenlijk verdwijnt dan de Ik ben die ik ben Er is niemand meer Alleen nog het Leven Precies zoals het is En het Leven is goed!

De Liefddesrevolutie

Op advies van Jan Bakker, een vriend van mij, luisterde ik gisteren naar een vraaggesprek tussen Arie Boomsma en Jan den Boer, tantra trainer. Het ging over Tantra. Dat gesprek vond ik heel boeiend. In feite gaat het over het leven zelf en dan specifiek over hoe je seksualiteit kunt omzetten naar Liefde. Jan den Boer legt dat heel mooi uit. Het was heel herkenbaar voor mij en een verademing om dit eens te horen uit de mond van een man. Ik heb altijd gevoeld dat wat relatie was voor de meeste mensen, dat dit niet klopte. Het was te zeer gericht op de seksuele daad van het orgasme, gewoon op de voortplanting. Als dat goed was, was de relatie goed. Seksualiteit was zo een hot item. Even was er ontspanning en dan ging het leven weer door op de oude toer. Het klopte voor mij nooit, ook al deed ik er aan mee, omdat ik ook niet wist wat het wel kon zijn en het nu eenmaal zo was in deze wereld. Als ik nu terugkijk op de relatie met mijn man, dan ervaar ik dat er in eerste instantie heel veel liefde was in de verliefdheid en ook aandacht en zorg voor elkaar, maar dat na verloop van tijd de seksualiteit als orgastische daad steeds meer belangrijk werd voor mijn man. Voor mij voelde dat niet goed. Ik kon er ook niet meer van genieten, er ontbrak iets. De maat was vol toen hij thuiskwam met de mededeling dat de huisarts, nota bene een vrouw, had gezegd dat hij wel 5 keer per week seks moest hebben anders kon hij prostaatkanker krijgen. Dat werd voor mij een breekpunt. Ik had het helemaal gehad met die seksualiteit. Ik hield nog wel van mijn man, maar het vuur begon te doven. Ik wist niet hoe dit te veranderen. Wij waren altijd veel samen geweest, hadden intensief samengewerkt in de wetenschap en hadden eigenlijk een relatie waar we wel gelukkig in waren. De seksualiteit en het steeds belangrijker worden daarvan voor mijn man en het mezelf terugtrekken liet de relatie afbrokkelen. We konden niet meer met elkaar praten over hoe we ons voelden. Voor mij werden de kinderen steeds belangrijker en voor hem zijn werk, auto's, naar congressen gaan, andere vrouwen. We groeiden uit elkaar. Toen wij verhuisden naar Groningen ontmoette ik een andere man. Hij wilde met mij samenwerken, hij was pedagoog, psycholoog en filosoof. Deze man had o.a. een boek geschreven over relatie en de ontwikkeling daar van. Ik moest dit boek redigeren. Er ging een wereld voor me open. Een man die schrijft dat het orgasme een daad van het ego is, waarin de relatie verloren gaat. Hij liet me zien hoe relatie zich ontwikkelt. Tegelijkertijd hadden we samen gesprekken hierover en werkte hij met zijn energie, wat ik niet wist. Ik werd steeds blijer met wat ik leerde en begon me zelf terug te vinden. Ik wilde dat mijn man dat boek ook las, wilde er met hem over praten. Mijn man las het echter met zijn verstand en misschien was hij wel jaloers, ik weet het niet. Hij vond het de grootste onzin die er bestond en wees alles af en luisterde ook niet naar mij. Ik voelde me toen zelf afgewezen. Ik voelde toen helemaal geen verbinding meer. Ik kwam in een krachtig transformatieproces terecht en dat leidde binnen 9 weken uiteindelijk tot een verlichtingservaring. Later kwam ik er achter dat ik bijna dood geboren was en kwam bij mij op dat het ook een bijnadoodservaring kon zijn geweest. Beide ervaringen lijken op elkaar. Ik kwam weer terug in deze wereld met de opdracht onvoorwaardelijke Liefde te leven en alle antwoorden in me zelf te vinden. Dat heeft me heel veel inzicht in het leven gebracht. Soms is het lastig als je met deze wereld moet leven waarin zoveel liefdeloosheid is, maar je leert ook daar weer mee omgaan. De weg terug is niet makkelijk, maar wel rijk aan inzichten en levenservaringen. Als ik Jan den Boer hoor praten over tantra kan ik me voorstellen dat op deze manier de persoonlijke relatie heel boeiend kan zijn en ook steeds meer een echte relatie kan worden waarbij alle muren verdwenen zijn en er werkelijk contact is. Mijn man en ik gingen uit elkaar, hij raakte weer verliefd en ik ging verder met mijn geestelijke ontwikkeling, onderzoekend wat waar was en hoe het anders werkte. De man die mij in een veranderingsproces had gebracht gebruikte zijn eigen energie en liefdevolle aandacht om de ander iets anders te laten ervaren, leerlingen van ons studiebegeleidingscentrum, ouders en iedereen die met hem contact had. Dat wil niet zeggen dat hij met iedereen een seksuele relatie had. Juist niet. Je hoeft namelijk geen seksuele relatie te hebben om te kunnen ervaren wat tantra is. Het ging om het voelen van verbinding en aandacht hebben voor elkaar, naar elkaar luisteren, elkaar laten zijn, liefde zijn. Hij was heel knuffelig en aanrakerig, maar wist ook precies bij wie hij dat wel en niet kon doen. Hij was uitermate sensitief. Intelligentie kon hierdoor openbloeien en liefde was voelbaar aanwezig. Het werkte niet voor iedereen zo. Zij die zich afsloten hiervoor ervoeren dit anders. Het was nieuw en onbekend. Toch was alles heel integer. Zelf merkte ik dat ik ook veel te leren had hierin. Je kunt het allemaal begrijpen, maar dan moet je nog leren er mee om te gaan en dat is niet altijd makkelijk. En nog steeds heb ik daar te leren. Wel heeft het me geleerd hoe belangrijk aanraking is en hoe belangrijk aanraking is voor mijn eigen kinderen en wat zij hierin hebben moeten missen en ik uiteindelijk toch nog kon aanreiken. De kunst is wel je verlangens onder ogen te zien en niet in de verlangens op te gaan zodat het leidt tot verslaving. Onthechting, elke keer opnieuw, is erg belangrijk om de relatie verder te laten verdiepen. Daardoor word je ook steeds meer wie je werkelijk bent. Tantra is voor mij het leven zelf en het reikt voorbij de persoonlijke intieme relatie, heeft te maken met in verbinding staan tot alles dat leeft. Er is dan juiste zorg en aandacht voor elkaar, er is met elkaar delen en elkaar liefhebben, geven en ontvangen, verantwoordelijkheid nemen voor alles wat je doet, maar ook de ander vergeven dat wat ons niet bevalt. In de persoonlijke intieme relatie is het een verrijking. Het reikt echter veel verder. In ons instituut viel me op dat veel leerlingen vaak verliefd werden en er beter mee leerden omgaan. Van daaruit konden ze beter met hun energie leren omgaan en deze gebruiken voor het leren zelf en ook voor het opbouwen van relaties. Als je eenmaal hebt gevoeld wat ware verbinding is, dan kun je dat ook voelen in alles wat je doet, omdat je werkt vanuit passie voor waar je mee bezig bent. Dat is niet alleen in de persoonlijke relatie zo. De energie die door je heengaat voelt als de energie van het Leven zelf en het aardt je steeds meer. Ik heb het gevoel dat ik me de laatste tijd steeds meer bewust word van deze energie. Het is gewoon de oerkracht in elk van ons. De kracht die God is in ons en het maakt me ook fysiek krachtiger. Voor wie het gesprek tussen Jan den Boer en Arie Boomsma wil horen: Ga dan naar: www.hetgesprek.nl/archief/655/ Jan heeft pas ook een boek uitgegeven. Het heet: Tijd voor de liefdesrevolutie. Dit is voor iedereen die meer wil maken van zijn relatie en echte liefde belangrijk vindt.

Het Kind als Opvoeder

Het artikel over de Vallei van de Hoop raakt me enorm Wat intelligentie en natuurlijk ook kundigheid kan betekenen voor de aarde en de daarop levende mensen.! Geweldig hoe een verdord en ruig gebied waarin geen leven meer mogelijk is herschapen kan worden in zijn oorsprong en juist voedend kan werken voor ieder die er woont. Het grondwater was zo gigantisch veel lager geworden dat er niets meer wilde groeien en mens, plant en dier om dreigden ten komen van de dorst. Twee mensen zijn begonnen de vallei te veranderen. Zij vroegen zich af hoe op een natuurlijke manier de grondwaterstand weer terug kon komen naar normaal zonder een kunstmatige aanpak. Gewoon je neemt de juiste boom die het water weer omhoog kan brengen en je plant bij die boom de juiste planten zo dat een harmonische biotoop ontstaat. Je breidt het gebied geleidelijk uit en je vraagt iedereen in de omgeving om er aan mee te werken en tegelijkertijd breng je goed en op de maat van de mens in die omgeving geslepen onderwijs, wat leidt tot opheffing van analfabetisme, maar ook tot mensen die samen denken, samen leven en samen bouwen zonder conflicten in eenheid met elkaar, beseffend dat als ze het anders doen, er niets van alles terecht gaat komen en er ellende overblijft. En het werkte. Zo werd de eens woestenij omgeschapen in een oase die mens en dier van voedsel voorziet maar ook van een positieve levenservaring ten goede. Dit is de Vallei van de Hoop van Rishi Valley. Als zij dat kunnen dan moeten wij toch ook in staat zijn om onderwijs te scheppen dat kind en omgeving dient. Onderwijs van waaruit we samen een samenleving bouwen waarin mensen samen werken en samen leren en kind en volwassenen wezenlijk zichzelf kunnen zijn vanuit hun essentie oftewel grondwater. Wat bij mij opkomt is stuur alle volwassenen weer naar school om zichzelf te leren kennen en daardoor hun kind en anderen echt te zien en waardoor ze samen een nieuwe samenleving kunnen scheppen. Je bent wat je waarneemt of wat wordt waargenomen is afhankelijk van wat je zelf bent. Als iedereen leeft vanuit essentie dan zien we overal alleen maar essentie en hoeven we niet te oordelen. Hoe kan dit grondwater van essentie weer teruggebracht worden naar de oppervlakte, zodat er niet de hele tijd diep gedoken hoeft te worden om van daaruit te leven. Wat is de "plant" die dit kan doen ontstaan? Wat is de kern. Ik zou zeggen Liefde en Inzicht vanuit Vrijheid waarin niet geoordeeld en beoordeeld wordt. Waarin het leven een spel is dat tot leren leidt op een spontane en natuurlijk manier, precies zoals het jonge kind leert. Wanneer stoppen we met opvoeden en aanleren van patronen en zien we dat jonge kinderen onze beste leraren zijn? Zie hoe zij vanuit spontaniteit en natuurlijkheid dingen oppakken en snel ook. In het begin wordt er geïmiteerd wat de omgeving biedt en later ontstaat doorzien en inzicht en van daaruit doordenken. Zo gauw als we gaan opvoeden verdwijnt het. Het kind trekt zich terug en laat zich niet meer zien en het wordt ook heel verdrietig omdat het niet gezien wordt en niet begrepen. Wij doen daar allemaal aan mee, omdat we gewoon te weinig helder bewust zijn en niet goed waarnemen. We nemen alleen maar onze beperking waar. Wellicht moeten wij volwassenen starten met onszelf eens in het nekvel te pakken en te zien waardoor wij zelf afgestompt zijn geraakt en van ons rechte pad af zijn gebracht door opvoeding en onderwijs. De belangrijkste vraag is, wat hebben wij te leren en af te leren. Hoe kunnen wij onze eigen essentie weer tot stromen brengen en daardoor het kind de vrijheid geven om zelf te stromen vanuit essentie. Wie is hier de leerkracht? Wij? Of het kind? Misschien moeten wij de kinderen eens gaan vragen wat zij zien dat wij te leren hebben zodat zij ons gaan begrijpen en wij onszelf.

De ander zien

Gisteren schreef ik over de Waarnemer is het Waargenomene zelf. Dit doet me denken aan ruim een maand geleden. Ik paste op mijn twee kleinzonen, Jasper van bijna 4 en Martijn van 2 en een half. Jasper is heel gevoelig en een observator. Hij heeft heel goede ogen en oren. Hij ziet alles en hoort alles, maar kan zich ook heel goed concentreren op waar hij mee bezig is. Martijn staat stevig met zijn voetjes op de grond en is heel beweeglijk en vooral fysiek actief. Jasper was heel geconcentreerd bezig met een vloerpuzzel in elkaar te zetten. Het kostte hem nog wel moeite maar het begon te lukken. Hij was bijna klaar en toen kwam Martijn aangerend en denderde zo door de puzzel heen, de stukjes vlogen alle kanten uit. Jasper begon te huilen en was heel verdrietig. En hij bleef maar huilen. In eerste instantie zei ik: Nou dat is toch niet zo erg, dan maak je hem toch weer opnieuw. Hij huilde nog harder. Ik wilde dat het huilen stopte. Ineens kwam in me op even rustig te gaan zitten en ik ging naar Jasper kijken zonder te denken. Ineens voelde ik zijn verdriet. Ik zag wat er werkelijk was en ik ging rustig naar hem toe en zei: Goh, het is ook niet fijn voor jou dat Martijn de puzzel zo maar kapot heeft geschopt. Jij had er nog zo hard aan gewerkt. Dat is heel rottig voor je en je was er zo blij mee. Ik kan me voorstellen dat je moet huilen. Hij keek me aan en begon te stralen. Zei niets, het huilen hield op en hij begon met veel plezier de puzzel opnieuw te maken. Hij voelde zich begrepen. Met Martijn ben ik toen een spelletje gaan doen en de rust was weergekeerd. Toen Jasper begon te huilen voelde ik een duidelijke ik en jij situatie. Toen ik even ging zitten werd de waarnemer die ik was wat ik waarnam, Jasper en voelde ik wat er met hem gebeurde in me zelf.

Wintersluimer

De wind fluistert sprookjestaal, ingetogen, wiegend voor wie wil plots in wervels, woest bewegend, schreeuwend , schril. Het water murmelt zachtjes meanderend naar open zee vermengt zich zoet, verziltend spat op, en drijft weer mee. De aarde zonder zonnegloed wacht mijmerend , verzonken, haar roep om nieuwe levenskracht, al in haar schoot weerklonken. Zon, wind, water, wolken, versmolten aardekracht verwekt het nieuwe leven, ontspruit heel onverwacht. Geleidelijk ontsluimer ik, mijn winterslaap ontdooit, met ogen, oren open, vraag ik: wie was ík dan ooit? Zo onbewust, zo onbevangen maar toch…. het onuitsprekelijk verlangen mezelf te laten zien. . Stil van binnen en van buiten, ervaar ik nu bewust: niets gaat ooit verloren maar komt steeds als herboren uit innerlijke rust. ik ontdek, nog half geloken, de droom die leven heet ontvouw steeds meer de plooien in wat ik ervarend weet. Dit is een heel mooie gedicht van Christa Versluis Ik plaats het hier omdat het voor mij een weergave is van de waarnemer is het waargenomene zelf. Dan pas kun je zien wat is en dichten vanuit Eenheid met dat wat is!

De Waarnemer is het Waargenomene zelf

Van groot belang in het proces van het je vrijmaken van alle conditioneringen die je in opvoeding, onderwijs en samenleving hebt meegekregen, is begrijpen, dat je zelf bent wat je waarneemt in de ander of het andere. Of zoals Krishnamurti het stelt, de waarnemer is het waargenomene zelf. Ook Byron Kathy gaat hiervan uit in de begeleiding van mensen. Byron Kathy laat mensen alles wat ze zien, horen en voelen over een ander omkeren zodat ze het over zichzelf zeggen. Als je het effect hiervan gaat ervaren word je stil, kun je echt waarnemen en gewaar zijn, pas dan zie je wat werkelijk is.
Dan pas kun je zien dat jij zelf de vijand bent die je bevecht, dat jij zelf de patient bent die je behandelt, dat jij de angst bent die de ander heeft en ook dat je als je verliefd bent op een ander je verliefd bent op je zelf, dat je zelf alle konditioneringen bent die de ander heeft. Pas als je dit echt diep van binnen ervaart vallen alle oordelen weg en word je stil, word je gewaar wat is en is er echte relatie en lossen konditioneringen zich op. Dan pas kun je komen tot plotselinge inzichten in wat je waarneemt en zie je de ander in wat hij is en ervaart. Dan pas kun je met die ander zijn en samen zien wat is. Als je dit ervaart verandert de opvoeding van kinderen, kun je samen met je kinderen zijn en leren, verandert de behandeling van psychiatrische patienten door samen te denken en te zien, pas dan kun je echt relatie hebben met je partner.
Dit te ervaren is een Piekervaring en verandert je hele leven!
Voel dit maar eens diep van binnen in en zie wat het met je doet. Deze waarheid kun je nooit op aan een ander overbrengen en leren, je kunt hem alleen maar leven door het zelf te zien en te zijn. En zie dan wat het met je hele leven doet.

Scholen zonder Muren

Wat zijn scholen Zonder Muren? Dat zijn scholen waarin het ikke is verdwenen, de beperkte denkgeest en waarin ik jij ben en samen zijn wij de wereld. In deze school is geen richting aangegeven. Wel wordt er samen geleerd vanuit innerlijke vrijheid waarin de aandacht niet vertroebeld is. Kinderen zijn vrij ongestoord te onderzoeken op eigen initiatief en mogen daarbij elke hulp vragen die zij nodig achten. Leerkrachten dagen leerlingen wel uit om in beweging of tot rust te komen. Het technische leren is van belang maar ook de mens die het kind is en gaat worden. In zo'n school zijn geen conflicten. Er is geen wil en verlangen om te presteren, iets te bereiken. De nieuwsgierigheid die vanuit het kind komt bepaalt wat er gebeurt. In zo'n situatie is gewoon aandacht en aanwezigheid, luisteren en leren. Leren is onmiddellijk. In deze situatie leeft het kind in verbinding met wat is, zonder er controle over te willen hebben. Er is alleen wat is. Dat wat is wordt niet tot een psychisch probleem gemaakt. Dat wat is mag er altijd zijn en van daaruit wordt gewerkt. Er kunnen routekaarten gebruikt worden waardoor het kind weet wat een volgende stap is. Het bepaalt echter zelf wanneer het die stap zet. Kinderen leren hierbij samen en van elkaar. De leraar begeleidt dit proces.' Op woensdag 24 februari presenteert het Ik-Atelier in Haren een dvd van "SCHOOLS without WALLS" van 20.00u – 22.30u bij Christa Versluijs, Rijksstraatweg 22a in Haren Informatie en aanmelding: marthareijnders@home.nl Een vrije bijdrage wordt op prijs gesteld. De presentatie zal gegeven worden met een beamer op een groot scherm. "Scholen zonder muren"? Hoe kunnen die werken in de praktijk en wat is daarin van belang. De dvd toont een schooltje in India waarvan er inmiddels steeds meer komen in India en in andere landen, zoals o.a. in Ethiopië en Mexico. Deze scholen worden opgericht door het Rishi Valley Educational Centre. Zij werken vanuit de visie van Krishnamurti en hebben veel expertise opgebouwd vanuit de Krishnamurti school in Rishi Valley. Het kind en niet de methode vormt de basis voor de school samen met de ouders en de cultuur. De bedoeling van de dvd is om na afloop tot een dialoog met elkaar te komen over wat goed onderwijs is en hoe wij dat als opvoeders, ouders en leerkrachten zien. Mijn vraag is: Hoe kan het anders ook in Nederland met een weer andere cultuur en achtergrond en zijn daarbij universele inzichten van belang en hoe kun je die in de praktijk brengen? Of worden ze al in de praktijk gebracht? De onderwijsgroep van het Ik-Atelier wil hier actief mee aan de slag en staat open voor wat er hieromtrent bij iedereen leeft.

Het Begin

De Blauwe Saffier is wat ik ben. Onvoorwaardelijke liefde leven zie ik als de basis van alle verniewing. Hiervoor zie ik het als belangrijk dat elk mens zijn eigen meesterschap op zich neemt en ziet dat alle antwoorden op vragen die men heeft gevonden kunnen worden in het eigen innerlijke Zelf, in relatie en communicatie met de omringende wereld. Hierdoor kan alles groeien en bloeien van binnenuit. Die innerlijke groeikracht is dat wat God is in elk mens, in elk dier en in de hele natuur.
Zo kun je een waarnemend, luisterend oor en ziend oog hebben voor wat anderen met je willen delen. Je kunt je zelf vragen stellen over al dat is, samen leren en samen beleven verbonden van binnenuit. Van hieruit is er zorg voor elkaar, samen delen en elkaar liefhebben, is geven ontvangen en ontvangen geven.
De Blauwe Saffier is er voor iederen die zichzelf bewust wil zijn en zichzelf herkent in dit schrijven. Voor wie geinteresseerd is in Onderwijs en Opvoeding, Geestelijke Gezondheid en Samenleving, voor jong en oud en alle gezindten.